10% ที่ขาดหายไป

สืบเนื่องมาจากบทความที่แล้ว
เมื่อสมาชิกชาวเทคโนโลยีสารสนเทศ ได้ทำการบายศรีน้องๆรุ่น 8 ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ตกเย็นได้มีการเรียกรวมรุ่น 6 และ 7 เพื่อทำการหาข้อสรุปของปัญหาที่ยืดเยื้อมานานนับปี ก็ทำการเปิดใจพี่และน้อง พูดใส่กันตรงๆเพื่อหาข้อสรุป ทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นมานานแล้ว และเรื่องที่พึ่งจะเกิด(ไม่บอกหรอกว่าเรื่องอะไร) ผมนั้นอยากจะบอกพี่ๆว่า ขอบคุณครับที่ได้ทำการคุยอย่างพี่และน้อง แต่ตัวต้นเหตุจริงๆนะยังนั่งฝอยอะไรไม่รู้เหมือนไม่รับรู้ว่าเขานั้นเป็นต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดทั้งมวล เขานั่งคุยกับเพื่อนของเขาคนนั้นคนนี้ ไม่ได้มีมารยาทในที่ประชุมเลย(ถึงจะเป็นการประชุมข้างถนนก็ตาม) เพื่อนๆของคุณน่ะทางนี้ก็ไม่ติดใจถือสาอะไรเพราะเขาคือพี่ที่น่าเคารพกว่าเดิมเยอะ แต่คุณนั้นไม่ได้มีความสำนึกซักนิดเดียวเลยหรือ คุณถึงทำเป็นเหมือนทองไม่รู้ร้อน คุณไม่บอกว่าวันนั้นคุณทำไปทำไมเพื่ออะไร คุณไม่ได้รับฟังน้องๆด้วยซ้ำ(ผมหมั่นใส้มาก) แล้วอีกเรื่องคือเมื่อไหร่พวกพี่ๆสองห้องจะหันหน้ามาพูดคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราว ไม่ใช่ต่างห้องต่างอยู่ผมขออนุญาตบอกเลยว่า มันไม่ใช่! จริงๆให้ดิ้นตาย เอาเป็นว่า 10% ที่ยังขาดหายก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นรอยโหว่อยู่แบบนั้นใช่มั้ยครับ?

About ironkong , อ้วนไผ่หวาน

CustomerReview

Posted on มิถุนายน 29, 2008, in ไม่รู้จะจัดลงหมวดไหน. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: